Jeruzalem
Jeruzalem is al millennia een belangrijke stad die vaak de aandacht van een groot deel van de wereld opeist; de stad speelt een prominente rol in zowel de bijbelse geschiedenis als de bijbelse profetie. Jeruzalem staat centraal bij veel belangrijke gebeurtenissen in de Bijbel.
De stad Jeruzalem ligt aan de rand van een van de hoogste hoogvlakten van Israël, ten zuiden van het midden van het land, op ongeveer 60 kilometer ten oosten van de Middellandse Zee en ongeveer 39 kilometer ten westen van de rivier de Jordaan. De ligging, met aan twee zijden diepe ravijnen, biedt de stad een natuurlijke verdediging. In de Schrift wordt Jeruzalem met verschillende namen aangeduid: "Salem", "Ariël", "Jebus", de "stad van God", de "heilige stad", de "stad van David" en "Sion". De naam Jeruzalem zelf betekent "bezit van vrede".
Jeruzalem in de geschiedenis
De eerste bijbelse verwijzing naar Jeruzalem is te vinden in het verhaal over de ontmoeting tussen Abraham en Melchizedek, de koning van Salem (Genesis 14:18–24). De eigenlijke naam Jeruzalem komt voor het eerst voor in Jozua 10:3. Later trok David op tegen Jeruzalem (2 Samuël 5:6–10, ca. 1000 v.Chr.) en veroverde hij de "burcht Sion – dat is de stad van David" op de Jebusieten (vers 7). Destijds werd Jeruzalem de hoofdstad van Israël. In Jeruzalem bouwde Salomo de tempel en zijn paleis (1 Koningen 6–7). In 586 v.Chr. verwoestten de Babyloniërs de tempel en de stad en voerden zij de Joden weg naar Babel (2 Koningen 24–25). Nadat de Joden naar Jeruzalem mochten terugkeren, herbouwden ze de tempel; deze werd in 516 v.Chr. onder Zerubbabel voltooid (Ezra 6). Onder leiding van Nehemia werden in 444 v.Chr. de muren herbouwd (Nehemia 6).
In de periode tussen het Oude en Nieuwe Testament ontheiligde de Seleucidische koning Antiochus IV (175–164 v.Chr.) de tempel. In ca. In 165 v.Chr. werd Jeruzalem bevrijd door Judas Makkabeüs en reinigden en herstelden de Joden de tempel. In 65 v.Chr. belegerden de Romeinen de stad en vernietigden ze de muren. Herodes de Grote werd in 40 v.Chr. door Caesar Augustus tot "koning van de Joden" benoemd. Twintig jaar later begon Herodes met een grootschalige verbouwing van de Joodse tempel, een project dat in 66 n.Chr. werd voltooid. Die tempel werd in 70 n.Chr. door de Romeinen verwoest, waarna de Joden over de hele wereld verspreid raakten.
In de zevende en achtste eeuw deed de islam zijn intrede en begonnen moslims in Jeruzalem heiligdommen en moskeeën te bouwen ter herinnering aan gebeurtenissen die belangrijk waren voor hun geloof. De Rotskoepel is het meest opmerkelijke heiligdom; deze werd direct op de Tempelberg gebouwd. Onder Arabisch bewind bloeide Jeruzalem op en werd er aanvankelijk tolerantie getoond jegens christenen. Deze tolerantie nam echter na verloop van tijd af. Begin elfde eeuw gaf een heerser uit de Fatimiden-dynastie opdracht tot de vernietiging van alle kerken in Jeruzalem. Dit wekte grote verontwaardiging bij christenen in heel Europa en leidde tot de Eerste Kruistocht (1095–1099).
Na de Tweede Wereldoorlog, op 14 mei 1948, werd Israël opnieuw een onafhankelijke staat en erkende president Truman de herstelde status van Israël als nationaal thuisland voor het Joodse volk. Op 5 december 1949 riep Israël Jeruzalem uit tot zijn "eeuwige en heilige" hoofdstad. Helaas hebben andere landen er lang over gedaan om de realiteit van Israëls onafhankelijkheid en zijn recht om zelf een hoofdstad te kiezen te erkennen. In december 2017 erkenden de Verenigde Staten Jeruzalem officieel als hoofdstad van Israël.
Jeruzalem in de profetie
De Bijbel voorspelde dat het Joodse volk naar Israël zou terugkeren, en Jeruzalem speelt een prominente rol in profetieën over de eindtijd (Joël 3:1; Jeremia 23:3; 30:7; Ezechiël 11:17; 37:1–14). Op een dag zal de Joodse tempel in de Heilige Stad worden herbouwd (Daniël 9:27; 12:11; Mattheüs 24:15; 2 Tessalonicenzen 2:3–4).
In het begin van de grote verdrukking zal een gecombineerde legermacht, waaronder Rusland, tegen Jeruzalem optrekken: deze strijd wordt beschreven in Ezechiël 38–39 in de profetie over Gog en Magog, en zal eindigen in de vernietiging van de legers die zich tegen Israël hebben opgesteld. Tijdens de grote verdrukking zullen de twee getuigen in Jeruzalem de marteldood sterven (Openbaring 11). Aan het einde van de grote verdrukking zullen de volken van de wereld een laatste aanval op de stad doen tijdens de slag bij Armageddon (Joël 3:9–12; Zacharia 14:1–3; Openbaring 16). Die strijd zal worden beëindigd door de komst van Jezus Christus Zelf (Openbaring 19). "De HEERE zal uittrekken en tegen die volken strijden, zoals Hij strijdt op een dag van strijd... De HEERE, mijn God, zal komen, en alle heiligen met Hem" (Zacharia 14:3, 5).
Zacharia 12:2–4 wijst op de zinloosheid van een aanval op Jeruzalem: "Ik zal van Jeruzalem een beker maken die alle omringende volken doet wankelen. Juda zal belegerd worden, evenals Jeruzalem. Op die dag, wanneer alle volken der aarde zich tegen haar verzamelen, zal Ik van Jeruzalem een onbeweeglijke rots voor alle volken maken. Allen die proberen haar te verplaatsen, zullen zichzelf verwonden. Op die dag zal Ik elk paard met paniek slaan en zijn ruiter met waanzin." Tijdens het Vrederijk zal de Heer Jezus Christus vanuit Sion over de aarde regeren, en zullen de volken naar Jeruzalem komen voor onderricht en zegen (Jesaja 2:2–4; 35:10; Psalm 102:20–22; Openbaring 20).
Jeruzalem in het heden
Israël is een soevereine staat en heeft Jeruzalem als hoofdstad aangewezen. In 1995 nam het Amerikaanse Congres de *Jerusalem Embassy Act* aan, waarin werd bepaald dat de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem moest worden verplaatst. De uitvoering van die wet werd echter meer dan twintig jaar lang uitgesteld door Amerikaanse presidenten. Inmiddels hebben de Verenigde Staten Jeruzalem officieel erkend als hoofdstad van Israël; een stap die in overeenstemming is met duizenden jaren geschiedenis en de wens van Israël zelf.
Jeruzalem wordt door alle drie de grote wereldreligies – het jodendom, het christendom en de islam – hoog gewaardeerd. Voor Joden is de Tempelberg de heiligste plaats op aarde; voor moslims is het de op twee na heiligste plaats. Christenen hechten grote waarde aan Jeruzalem als de plek waar Jezus een groot deel van Zijn bediening vervulde, waar Hij werd gekruisigd en opstond uit de dood, en waar de kerk ontstond (Handelingen 2). Tegenwoordig staat de Tempelberg onder beheer van de *Jerusalem Islamic Waqf*, een stichting die belast is met het beheer van de islamitische bouwwerken in Jeruzalem. Volgens de huidige regels is de toegang tot de heilige plaatsen voor niet-moslims verboden. Het dichtst dat Joden bij de plek van hun voormalige tempel kunnen komen, is de Klaagmuur (Westelijke Muur).
Op dit moment maakt Jeruzalem nog steeds de periode door die Jezus in Lukas 21:24 aanduidde als "de tijden van de heidenen": "Jeruzalem zal door de heidenen vertrapt worden, totdat de tijden van de heidenen vervuld zijn." Deze periode begon met de Babylonische ballingschap (of mogelijk met de verwoesting van Jeruzalem in het jaar 70 n.Chr.) en zal voortduren tot en met de tijd van de grote verdrukking (Mattheüs 24; Openbaring 11:2). De Schrift roept ons op om te "bidden om de vrede van Jeruzalem" (Psalm 122:6). De wedergeboorte van Israël in 1948 was een cruciale stap in de vervulling van bijbelse profetieën. De dorre doodsbeenderen uit de profetie van Ezechiël 37 begonnen zich weer samen te voegen. De erkenning van Jeruzalem als hoofdstad van Israël is een volgende belangrijke stap. Het toneel wordt gereedgemaakt voor de vervulling van andere profetieën. We kennen wellicht niet alle gevolgen die de huidige gebeurtenissen hebben voor de profetische tijdlijn, maar we weten wel dat Jeruzalem een bijzondere stad is. Het is de enige stad ter wereld waar God Zijn Naam heeft gevestigd (2 Koningen 21:7). Over de tempel zei de Heer: "Ik heb deze tempel uitgekozen en geheiligd, opdat mijn Naam daar voor altijd zou zijn. Mijn ogen en mijn hart zullen daar altijd zijn" (2 Kronieken 7:16). God heeft een eeuwig verbond met Jeruzalem beloofd (Ezechiël 16:60), en voor Sion geldt deze belofte:
"Al zouden de bergen wankelen
en de heuvels wankelen,
toch zal mijn onwankelbare liefde voor jou niet wankelen
en mijn verbond van vrede niet wankelen,"
zegt de Heer, die Zich over jou ontfermt (Jesaja 54:10).
Bij Zijn wederkomst zal Jezus afdalen op de Olijfberg, vlak bij Jeruzalem (Zacharia 14:4). Jeruzalem zal de zetel van gezag zijn in Jezus' koninkrijk, en vanuit Sion zal recht worden gesproken (Micha 4:7; Jesaja 33:5; Psalm 110). Met de dag komen we dichter bij de vervulling van Gods beloften aangaande Jeruzalem en Zijn heerschappij van ware gerechtigheid en vrede (Jesaja 9:7). "Kom, Heer Jezus" (Openbaring 22:20).
De stad Jeruzalem ligt aan de rand van een van de hoogste hoogvlakten van Israël, ten zuiden van het midden van het land, op ongeveer 60 kilometer ten oosten van de Middellandse Zee en ongeveer 39 kilometer ten westen van de rivier de Jordaan. De ligging, met aan twee zijden diepe ravijnen, biedt de stad een natuurlijke verdediging. In de Schrift wordt Jeruzalem met verschillende namen aangeduid: "Salem", "Ariël", "Jebus", de "stad van God", de "heilige stad", de "stad van David" en "Sion". De naam Jeruzalem zelf betekent "bezit van vrede".
Jeruzalem in de geschiedenis
De eerste bijbelse verwijzing naar Jeruzalem is te vinden in het verhaal over de ontmoeting tussen Abraham en Melchizedek, de koning van Salem (Genesis 14:18–24). De eigenlijke naam Jeruzalem komt voor het eerst voor in Jozua 10:3. Later trok David op tegen Jeruzalem (2 Samuël 5:6–10, ca. 1000 v.Chr.) en veroverde hij de "burcht Sion – dat is de stad van David" op de Jebusieten (vers 7). Destijds werd Jeruzalem de hoofdstad van Israël. In Jeruzalem bouwde Salomo de tempel en zijn paleis (1 Koningen 6–7). In 586 v.Chr. verwoestten de Babyloniërs de tempel en de stad en voerden zij de Joden weg naar Babel (2 Koningen 24–25). Nadat de Joden naar Jeruzalem mochten terugkeren, herbouwden ze de tempel; deze werd in 516 v.Chr. onder Zerubbabel voltooid (Ezra 6). Onder leiding van Nehemia werden in 444 v.Chr. de muren herbouwd (Nehemia 6).
In de periode tussen het Oude en Nieuwe Testament ontheiligde de Seleucidische koning Antiochus IV (175–164 v.Chr.) de tempel. In ca. In 165 v.Chr. werd Jeruzalem bevrijd door Judas Makkabeüs en reinigden en herstelden de Joden de tempel. In 65 v.Chr. belegerden de Romeinen de stad en vernietigden ze de muren. Herodes de Grote werd in 40 v.Chr. door Caesar Augustus tot "koning van de Joden" benoemd. Twintig jaar later begon Herodes met een grootschalige verbouwing van de Joodse tempel, een project dat in 66 n.Chr. werd voltooid. Die tempel werd in 70 n.Chr. door de Romeinen verwoest, waarna de Joden over de hele wereld verspreid raakten.
In de zevende en achtste eeuw deed de islam zijn intrede en begonnen moslims in Jeruzalem heiligdommen en moskeeën te bouwen ter herinnering aan gebeurtenissen die belangrijk waren voor hun geloof. De Rotskoepel is het meest opmerkelijke heiligdom; deze werd direct op de Tempelberg gebouwd. Onder Arabisch bewind bloeide Jeruzalem op en werd er aanvankelijk tolerantie getoond jegens christenen. Deze tolerantie nam echter na verloop van tijd af. Begin elfde eeuw gaf een heerser uit de Fatimiden-dynastie opdracht tot de vernietiging van alle kerken in Jeruzalem. Dit wekte grote verontwaardiging bij christenen in heel Europa en leidde tot de Eerste Kruistocht (1095–1099).
Na de Tweede Wereldoorlog, op 14 mei 1948, werd Israël opnieuw een onafhankelijke staat en erkende president Truman de herstelde status van Israël als nationaal thuisland voor het Joodse volk. Op 5 december 1949 riep Israël Jeruzalem uit tot zijn "eeuwige en heilige" hoofdstad. Helaas hebben andere landen er lang over gedaan om de realiteit van Israëls onafhankelijkheid en zijn recht om zelf een hoofdstad te kiezen te erkennen. In december 2017 erkenden de Verenigde Staten Jeruzalem officieel als hoofdstad van Israël.
Jeruzalem in de profetie
De Bijbel voorspelde dat het Joodse volk naar Israël zou terugkeren, en Jeruzalem speelt een prominente rol in profetieën over de eindtijd (Joël 3:1; Jeremia 23:3; 30:7; Ezechiël 11:17; 37:1–14). Op een dag zal de Joodse tempel in de Heilige Stad worden herbouwd (Daniël 9:27; 12:11; Mattheüs 24:15; 2 Tessalonicenzen 2:3–4).
In het begin van de grote verdrukking zal een gecombineerde legermacht, waaronder Rusland, tegen Jeruzalem optrekken: deze strijd wordt beschreven in Ezechiël 38–39 in de profetie over Gog en Magog, en zal eindigen in de vernietiging van de legers die zich tegen Israël hebben opgesteld. Tijdens de grote verdrukking zullen de twee getuigen in Jeruzalem de marteldood sterven (Openbaring 11). Aan het einde van de grote verdrukking zullen de volken van de wereld een laatste aanval op de stad doen tijdens de slag bij Armageddon (Joël 3:9–12; Zacharia 14:1–3; Openbaring 16). Die strijd zal worden beëindigd door de komst van Jezus Christus Zelf (Openbaring 19). "De HEERE zal uittrekken en tegen die volken strijden, zoals Hij strijdt op een dag van strijd... De HEERE, mijn God, zal komen, en alle heiligen met Hem" (Zacharia 14:3, 5).
Zacharia 12:2–4 wijst op de zinloosheid van een aanval op Jeruzalem: "Ik zal van Jeruzalem een beker maken die alle omringende volken doet wankelen. Juda zal belegerd worden, evenals Jeruzalem. Op die dag, wanneer alle volken der aarde zich tegen haar verzamelen, zal Ik van Jeruzalem een onbeweeglijke rots voor alle volken maken. Allen die proberen haar te verplaatsen, zullen zichzelf verwonden. Op die dag zal Ik elk paard met paniek slaan en zijn ruiter met waanzin." Tijdens het Vrederijk zal de Heer Jezus Christus vanuit Sion over de aarde regeren, en zullen de volken naar Jeruzalem komen voor onderricht en zegen (Jesaja 2:2–4; 35:10; Psalm 102:20–22; Openbaring 20).
Jeruzalem in het heden
Israël is een soevereine staat en heeft Jeruzalem als hoofdstad aangewezen. In 1995 nam het Amerikaanse Congres de *Jerusalem Embassy Act* aan, waarin werd bepaald dat de Amerikaanse ambassade naar Jeruzalem moest worden verplaatst. De uitvoering van die wet werd echter meer dan twintig jaar lang uitgesteld door Amerikaanse presidenten. Inmiddels hebben de Verenigde Staten Jeruzalem officieel erkend als hoofdstad van Israël; een stap die in overeenstemming is met duizenden jaren geschiedenis en de wens van Israël zelf.
Jeruzalem wordt door alle drie de grote wereldreligies – het jodendom, het christendom en de islam – hoog gewaardeerd. Voor Joden is de Tempelberg de heiligste plaats op aarde; voor moslims is het de op twee na heiligste plaats. Christenen hechten grote waarde aan Jeruzalem als de plek waar Jezus een groot deel van Zijn bediening vervulde, waar Hij werd gekruisigd en opstond uit de dood, en waar de kerk ontstond (Handelingen 2). Tegenwoordig staat de Tempelberg onder beheer van de *Jerusalem Islamic Waqf*, een stichting die belast is met het beheer van de islamitische bouwwerken in Jeruzalem. Volgens de huidige regels is de toegang tot de heilige plaatsen voor niet-moslims verboden. Het dichtst dat Joden bij de plek van hun voormalige tempel kunnen komen, is de Klaagmuur (Westelijke Muur).
Op dit moment maakt Jeruzalem nog steeds de periode door die Jezus in Lukas 21:24 aanduidde als "de tijden van de heidenen": "Jeruzalem zal door de heidenen vertrapt worden, totdat de tijden van de heidenen vervuld zijn." Deze periode begon met de Babylonische ballingschap (of mogelijk met de verwoesting van Jeruzalem in het jaar 70 n.Chr.) en zal voortduren tot en met de tijd van de grote verdrukking (Mattheüs 24; Openbaring 11:2). De Schrift roept ons op om te "bidden om de vrede van Jeruzalem" (Psalm 122:6). De wedergeboorte van Israël in 1948 was een cruciale stap in de vervulling van bijbelse profetieën. De dorre doodsbeenderen uit de profetie van Ezechiël 37 begonnen zich weer samen te voegen. De erkenning van Jeruzalem als hoofdstad van Israël is een volgende belangrijke stap. Het toneel wordt gereedgemaakt voor de vervulling van andere profetieën. We kennen wellicht niet alle gevolgen die de huidige gebeurtenissen hebben voor de profetische tijdlijn, maar we weten wel dat Jeruzalem een bijzondere stad is. Het is de enige stad ter wereld waar God Zijn Naam heeft gevestigd (2 Koningen 21:7). Over de tempel zei de Heer: "Ik heb deze tempel uitgekozen en geheiligd, opdat mijn Naam daar voor altijd zou zijn. Mijn ogen en mijn hart zullen daar altijd zijn" (2 Kronieken 7:16). God heeft een eeuwig verbond met Jeruzalem beloofd (Ezechiël 16:60), en voor Sion geldt deze belofte:
"Al zouden de bergen wankelen
en de heuvels wankelen,
toch zal mijn onwankelbare liefde voor jou niet wankelen
en mijn verbond van vrede niet wankelen,"
zegt de Heer, die Zich over jou ontfermt (Jesaja 54:10).
Bij Zijn wederkomst zal Jezus afdalen op de Olijfberg, vlak bij Jeruzalem (Zacharia 14:4). Jeruzalem zal de zetel van gezag zijn in Jezus' koninkrijk, en vanuit Sion zal recht worden gesproken (Micha 4:7; Jesaja 33:5; Psalm 110). Met de dag komen we dichter bij de vervulling van Gods beloften aangaande Jeruzalem en Zijn heerschappij van ware gerechtigheid en vrede (Jesaja 9:7). "Kom, Heer Jezus" (Openbaring 22:20).
Bron: gotquestions.org