Names of Jesus
Names of Jesus - in English
There are some 200 names and titles of Christ found in the Bible. Following are some of the more prominent ones, organized in three sections relating to names that reflect the nature of Christ, His position in the tri-unity of God, and His work on earth on our behalf.
His nature
Chief Cornerstone: (Ephesians 2:20) – Jesus is the cornerstone of "the building" which is His church. He cements together Jew and Gentile, male and female—all saints from all ages and places into one structure built on faith in Him which is shared by all.
Firstborn over all creation: (Colossians 1:15) – Jesus is not the first thing God created, as some incorrectly claim, because verse 16 says all things were created through and for Christ. Rather, the meaning is that Christ occupies the rank and pre-eminence of the first-born over all things, that He sustains the most exalted rank in the universe; He is pre-eminent above all others; He is at the head of all things.
Head of the Church: (Ephesians 1:22; 4:15; 5:23) – Jesus Christ, not a king or a pope, is the only supreme, sovereign ruler of the Church—those for whom He died and who have placed their faith in Him alone for salvation.
Holy One: (Acts 3:14; Psalm 16:10) – Christ is holy, both in his divine and human nature, and the fountain of holiness to His people. By His death, we are made holy and pure before God.
Judge: (Acts 10:42; 2 Timothy 4:8) – The Lord Jesus was appointed by God to judge the world and to dispense the rewards of eternity.
King of kings and Lord of lords: (1 Timothy 6:15; Revelation 19:16) – Jesus has dominion over all authority on the earth, over all kings and rulers, and none can prevent Him from accomplishing His purposes. He directs them as He pleases.
Light of the World: (John 8:12) – Jesus came into a world darkened by sin and shed the light of life and truth through His work and His words. Those who trust in Him have their eyes opened by Him and walk in the light.
Prince of peace: (Isaiah 9:6) – Jesus came not to bring peace to the world as in the absence of war, but peace between God and man who were separated by sin. He died to reconcile sinners to a holy God.
Son of God: (Luke 1:35; John 1:49) – Jesus is the “only begotten of the Father” (John 1:14). Used 42 times in the New Testament, “Son of God” affirms the deity of Christ.
Son of man: (John 5:27) – The phrase “Son of Man” emphasizes the humanity of Christ which exists alongside His divinity. It is also a messianic title (Daniel 7:13-14; Mark 14:63).
Word: (John 1:1; 1 John 5:7-8) – The Word is the second Person of the triune God, who said it and it was done, who spoke all things out of nothing in the first creation, who was in the beginning with God the Father, and was God, and by whom all things were created.
Word of God: (Revelation 19:12-13) – This is the name given to Christ that is unknown to all but Himself. It denotes the mystery of His divine person.
Word of Life: (1 John 1:1) – Jesus not only spoke words that lead to eternal life, but according to this verse He is the very words of life, referring to the eternal life of joy and fulfillment which He provides.
Firstborn over all creation: (Colossians 1:15) – Jesus is not the first thing God created, as some incorrectly claim, because verse 16 says all things were created through and for Christ. Rather, the meaning is that Christ occupies the rank and pre-eminence of the first-born over all things, that He sustains the most exalted rank in the universe; He is pre-eminent above all others; He is at the head of all things.
Head of the Church: (Ephesians 1:22; 4:15; 5:23) – Jesus Christ, not a king or a pope, is the only supreme, sovereign ruler of the Church—those for whom He died and who have placed their faith in Him alone for salvation.
Holy One: (Acts 3:14; Psalm 16:10) – Christ is holy, both in his divine and human nature, and the fountain of holiness to His people. By His death, we are made holy and pure before God.
Judge: (Acts 10:42; 2 Timothy 4:8) – The Lord Jesus was appointed by God to judge the world and to dispense the rewards of eternity.
King of kings and Lord of lords: (1 Timothy 6:15; Revelation 19:16) – Jesus has dominion over all authority on the earth, over all kings and rulers, and none can prevent Him from accomplishing His purposes. He directs them as He pleases.
Light of the World: (John 8:12) – Jesus came into a world darkened by sin and shed the light of life and truth through His work and His words. Those who trust in Him have their eyes opened by Him and walk in the light.
Prince of peace: (Isaiah 9:6) – Jesus came not to bring peace to the world as in the absence of war, but peace between God and man who were separated by sin. He died to reconcile sinners to a holy God.
Son of God: (Luke 1:35; John 1:49) – Jesus is the “only begotten of the Father” (John 1:14). Used 42 times in the New Testament, “Son of God” affirms the deity of Christ.
Son of man: (John 5:27) – The phrase “Son of Man” emphasizes the humanity of Christ which exists alongside His divinity. It is also a messianic title (Daniel 7:13-14; Mark 14:63).
Word: (John 1:1; 1 John 5:7-8) – The Word is the second Person of the triune God, who said it and it was done, who spoke all things out of nothing in the first creation, who was in the beginning with God the Father, and was God, and by whom all things were created.
Word of God: (Revelation 19:12-13) – This is the name given to Christ that is unknown to all but Himself. It denotes the mystery of His divine person.
Word of Life: (1 John 1:1) – Jesus not only spoke words that lead to eternal life, but according to this verse He is the very words of life, referring to the eternal life of joy and fulfillment which He provides.
His position - in the Trinity
Alpha and Omega: (Revelation 1:8; 22:13) – Jesus declared Himself to be the beginning and end of all things, a reference to no one but the true God. This statement of eternality could apply only to God.
Emmanuel: (Isaiah 9:6; Matthew 1:23) – Literally “God with us.” Both Isaiah and Matthew affirm that the Christ who would be born in Bethlehem would be God Himself who came to earth in the form of a man to live among His people.
I Am: (John 8:58, with Exodus 3:14) – When Jesus ascribed to Himself this title, the Jews tried to stone Him for blasphemy. They understood that He was declaring Himself to be the eternal God, the unchanging Yahweh of the Old Testament.
Lord of All: (Acts 10:36) – Jesus is the sovereign ruler over the whole world and all things in it, of all the nations of the world, and particularly of the people of God’s choosing, Gentiles as well as Jews.
True God: (1 John 5:20) – This is a direct assertion that Jesus, being the true God, is not only divine, but is the Divine. Since the Bible teaches there is only one God, this can only be describing His nature as part of the triune God.
Emmanuel: (Isaiah 9:6; Matthew 1:23) – Literally “God with us.” Both Isaiah and Matthew affirm that the Christ who would be born in Bethlehem would be God Himself who came to earth in the form of a man to live among His people.
I Am: (John 8:58, with Exodus 3:14) – When Jesus ascribed to Himself this title, the Jews tried to stone Him for blasphemy. They understood that He was declaring Himself to be the eternal God, the unchanging Yahweh of the Old Testament.
Lord of All: (Acts 10:36) – Jesus is the sovereign ruler over the whole world and all things in it, of all the nations of the world, and particularly of the people of God’s choosing, Gentiles as well as Jews.
True God: (1 John 5:20) – This is a direct assertion that Jesus, being the true God, is not only divine, but is the Divine. Since the Bible teaches there is only one God, this can only be describing His nature as part of the triune God.
His Work - on earth
Author and Perfecter of our Faith: (Hebrews 12:2) – Salvation is accomplished through the faith that is the gift of God (Ephesians 2:8-9) and Jesus is the founder of our faith and the finisher of it as well. From first to last, He is the source and sustainer of the faith that saves us.
Bread of Life: (John 6:35; 6:48) – Just as bread sustains life in the physical sense, Jesus is the Bread that gives and sustains eternal life. God provided manna in the wilderness to feed His people and He provided Jesus to give us eternal life through His body, broken for us.
Bridegroom: (Matthew 9:15) – The picture of Christ as the Bridegroom and the Church as His Bride reveals the special relationship we have with Him. We are bound to each other in a covenant of grace that cannot be broken.
Deliverer: (Romans 11:26) – Just as the Israelites needed God to deliver them from bondage to Egypt, so Christ is our Deliverer from the bondage of sin.
Good Shepherd: (John 10:11,14) – In Bible times, a good shepherd was willing to risk his own life to protect his sheep from predators. Jesus laid down His life for His sheep, and He cares for and nurtures and feeds us.
High Priest: (Hebrews 2:17) – The Jewish high priest entered the Temple once a year to make atonement for the sins of the people. The Lord Jesus performed that function for His people once for all at the cross.
Lamb of God: (John 1:29) – God’s Law called for the sacrifice of a spotless, unblemished Lamb as an atonement for sin. Jesus became that Lamb led meekly to the slaughter, showing His patience in His sufferings and His readiness to die for His own.
Mediator: (1 Timothy 2:5) – A mediator is one who goes between two parties to reconcile them. Christ is the one and only Mediator who reconciles men and God. Praying to Mary or the saints is idolatry because it bypasses this most important role of Christ and ascribes the role of Mediator to another.
Rock: (1 Corinthians 10:4) – As life-giving water flowed from the rock Moses struck in the wilderness, Jesus is the Rock from which flow the living waters of eternal life. He is the Rock upon whom we build our spiritual houses, so that no storm can shake them.
Resurrection and Life: (John 11:25) – Embodied within Jesus is the means to resurrect sinners to eternal life, just as He was resurrected from the grave. Our sin is buried with Him and we are resurrected to walk in newness of life.
Savior: (Matthew 1:21; Luke 2:11) – He saves His people by dying to redeem them, by giving the Holy Spirit to renew them by His power, by enabling them to overcome their spiritual enemies, by sustaining them in trials and in death, and by raising them up at the last day.
True Vine: (John 15:1) – The True Vine supplies all that the branches (believers) need to produce the fruit of the Spirit— the living water of salvation and nourishment from the Word.
Way, Truth, Life: (John 14:6) – Jesus is the only path to God, the only Truth in a world of lies, and the only true source of eternal life. He embodies all three in both a temporal and an eternal sense.
Bread of Life: (John 6:35; 6:48) – Just as bread sustains life in the physical sense, Jesus is the Bread that gives and sustains eternal life. God provided manna in the wilderness to feed His people and He provided Jesus to give us eternal life through His body, broken for us.
Bridegroom: (Matthew 9:15) – The picture of Christ as the Bridegroom and the Church as His Bride reveals the special relationship we have with Him. We are bound to each other in a covenant of grace that cannot be broken.
Deliverer: (Romans 11:26) – Just as the Israelites needed God to deliver them from bondage to Egypt, so Christ is our Deliverer from the bondage of sin.
Good Shepherd: (John 10:11,14) – In Bible times, a good shepherd was willing to risk his own life to protect his sheep from predators. Jesus laid down His life for His sheep, and He cares for and nurtures and feeds us.
High Priest: (Hebrews 2:17) – The Jewish high priest entered the Temple once a year to make atonement for the sins of the people. The Lord Jesus performed that function for His people once for all at the cross.
Lamb of God: (John 1:29) – God’s Law called for the sacrifice of a spotless, unblemished Lamb as an atonement for sin. Jesus became that Lamb led meekly to the slaughter, showing His patience in His sufferings and His readiness to die for His own.
Mediator: (1 Timothy 2:5) – A mediator is one who goes between two parties to reconcile them. Christ is the one and only Mediator who reconciles men and God. Praying to Mary or the saints is idolatry because it bypasses this most important role of Christ and ascribes the role of Mediator to another.
Rock: (1 Corinthians 10:4) – As life-giving water flowed from the rock Moses struck in the wilderness, Jesus is the Rock from which flow the living waters of eternal life. He is the Rock upon whom we build our spiritual houses, so that no storm can shake them.
Resurrection and Life: (John 11:25) – Embodied within Jesus is the means to resurrect sinners to eternal life, just as He was resurrected from the grave. Our sin is buried with Him and we are resurrected to walk in newness of life.
Savior: (Matthew 1:21; Luke 2:11) – He saves His people by dying to redeem them, by giving the Holy Spirit to renew them by His power, by enabling them to overcome their spiritual enemies, by sustaining them in trials and in death, and by raising them up at the last day.
True Vine: (John 15:1) – The True Vine supplies all that the branches (believers) need to produce the fruit of the Spirit— the living water of salvation and nourishment from the Word.
Way, Truth, Life: (John 14:6) – Jesus is the only path to God, the only Truth in a world of lies, and the only true source of eternal life. He embodies all three in both a temporal and an eternal sense.
Namen van Jezus in het Nederlands
Er zijn ongeveer tweehonderd namen en titels van Christus in de Bijbel te vinden. Hieronder volgen enkele van de belangrijkste, onderverdeeld in drie categorieën: namen die de aard van Christus weerspiegelen, namen die betrekking hebben op Zijn positie binnen de Drie-eenheid van God, en namen die verwijzen naar Zijn werk op aarde ten behoeve van ons.
Zijn natuur
Hoeksteen: (Efeziërs 2:20) – Jezus is de hoeksteen van "het gebouw" dat Zijn kerk is. Hij verbindt Jood en heiden, man en vrouw – alle heiligen uit alle tijden en plaatsen – tot één bouwwerk dat rust op het geloof in Hem, een geloof dat door allen wordt gedeeld.
Eerstgeborene van de hele schepping: (Kolossenzen 1:15) – Jezus is niet het eerste dat God schiep, zoals sommigen ten onrechte beweren, want vers 16 zegt dat alle dingen door en voor Christus zijn geschapen. De betekenis is veeleer dat Christus de rang en voorrang van de eerstgeborene boven alle dingen inneemt; Hij bekleedt de hoogste positie in het universum; Hij staat boven allen; Hij staat aan het hoofd van alle dingen.
Hoofd van de kerk: (Efeziërs 1:22; 4:15; 5:23) – Jezus Christus – en niet een koning of een paus – is de enige opperste, soevereine Heerser van de kerk; de kerk bestaat uit hen voor wie Hij is gestorven en die hun geloof voor hun redding uitsluitend op Hem hebben gesteld.
De Heilige: (Handelingen 3:14; Psalm 16:10) – Christus is heilig, zowel in Zijn goddelijke als in Zijn menselijke natuur, en Hij is de bron van heiligheid voor Zijn volk. Door Zijn dood worden wij heilig en rein voor God.
Rechter: (Handelingen 10:42; 2 Timotheüs 4:8) – De Heer Jezus is door God aangesteld om over de wereld te oordelen en de beloningen van de eeuwigheid uit te delen.
Koning der koningen en Heer der heren: (1 Timotheüs 6:15; Openbaring 19:16) – Jezus heeft macht over alle gezag op aarde, over alle koningen en heersers, en niemand kan Hem beletten Zijn plannen te volbrengen. Hij bestuurt hen zoals Hij wil.
Licht van de wereld: (Johannes 8:12) – Jezus kwam in een wereld die door zonde verduisterd was en liet het licht van leven en waarheid schijnen door Zijn werk en Zijn woorden. Wie op Hem vertrouwt, krijgt door Hem de ogen geopend en wandelt in het licht. Vredevorst: (Jesaja 9:6) – Jezus kwam niet om vrede in de wereld te brengen in de zin van afwezigheid van oorlog, maar vrede tussen God en de mens, die door de zonde van elkaar gescheiden waren. Hij stierf om zondaars te verzoenen met een heilige God.
Zoon van God: (Lucas 1:35; Johannes 1:49) – Jezus is de "eniggeborene van de Vader" (Johannes 1:14). De term "Zoon van God", die 42 keer in het Nieuwe Testament voorkomt, bevestigt de goddelijkheid van Christus.
Zoon des mensen: (Johannes 5:27) – De uitdrukking "Zoon des mensen" benadrukt de menselijkheid van Christus, die naast Zijn goddelijkheid bestaat. Het is ook een messiaanse titel (Daniël 7:13-14; Marcus 14:63).
Woord: (Johannes 1:1; 1 Johannes 5:7-8) – Het Woord is de tweede Persoon van de drie-enige God; Hij die sprak en het geschiedde, die bij de eerste schepping alles uit het niets tevoorschijn riep, die in het begin bij God de Vader was en God was, en door wie alle dingen geschapen zijn.
Woord van God: (Openbaring 19:12-13) – Dit is de naam die aan Christus is gegeven en die aan niemand anders bekend is dan aan Hemzelf. Het duidt op het mysterie van Zijn goddelijke persoon.
Woord des levens: (1 Johannes 1:1) – Jezus sprak niet alleen woorden die tot eeuwig leven leiden; volgens dit vers *is* Hij het Woord des levens zelf, waarmee verwezen wordt naar het eeuwige leven van vreugde en vervulling dat Hij schenkt.
Eerstgeborene van de hele schepping: (Kolossenzen 1:15) – Jezus is niet het eerste dat God schiep, zoals sommigen ten onrechte beweren, want vers 16 zegt dat alle dingen door en voor Christus zijn geschapen. De betekenis is veeleer dat Christus de rang en voorrang van de eerstgeborene boven alle dingen inneemt; Hij bekleedt de hoogste positie in het universum; Hij staat boven allen; Hij staat aan het hoofd van alle dingen.
Hoofd van de kerk: (Efeziërs 1:22; 4:15; 5:23) – Jezus Christus – en niet een koning of een paus – is de enige opperste, soevereine Heerser van de kerk; de kerk bestaat uit hen voor wie Hij is gestorven en die hun geloof voor hun redding uitsluitend op Hem hebben gesteld.
De Heilige: (Handelingen 3:14; Psalm 16:10) – Christus is heilig, zowel in Zijn goddelijke als in Zijn menselijke natuur, en Hij is de bron van heiligheid voor Zijn volk. Door Zijn dood worden wij heilig en rein voor God.
Rechter: (Handelingen 10:42; 2 Timotheüs 4:8) – De Heer Jezus is door God aangesteld om over de wereld te oordelen en de beloningen van de eeuwigheid uit te delen.
Koning der koningen en Heer der heren: (1 Timotheüs 6:15; Openbaring 19:16) – Jezus heeft macht over alle gezag op aarde, over alle koningen en heersers, en niemand kan Hem beletten Zijn plannen te volbrengen. Hij bestuurt hen zoals Hij wil.
Licht van de wereld: (Johannes 8:12) – Jezus kwam in een wereld die door zonde verduisterd was en liet het licht van leven en waarheid schijnen door Zijn werk en Zijn woorden. Wie op Hem vertrouwt, krijgt door Hem de ogen geopend en wandelt in het licht. Vredevorst: (Jesaja 9:6) – Jezus kwam niet om vrede in de wereld te brengen in de zin van afwezigheid van oorlog, maar vrede tussen God en de mens, die door de zonde van elkaar gescheiden waren. Hij stierf om zondaars te verzoenen met een heilige God.
Zoon van God: (Lucas 1:35; Johannes 1:49) – Jezus is de "eniggeborene van de Vader" (Johannes 1:14). De term "Zoon van God", die 42 keer in het Nieuwe Testament voorkomt, bevestigt de goddelijkheid van Christus.
Zoon des mensen: (Johannes 5:27) – De uitdrukking "Zoon des mensen" benadrukt de menselijkheid van Christus, die naast Zijn goddelijkheid bestaat. Het is ook een messiaanse titel (Daniël 7:13-14; Marcus 14:63).
Woord: (Johannes 1:1; 1 Johannes 5:7-8) – Het Woord is de tweede Persoon van de drie-enige God; Hij die sprak en het geschiedde, die bij de eerste schepping alles uit het niets tevoorschijn riep, die in het begin bij God de Vader was en God was, en door wie alle dingen geschapen zijn.
Woord van God: (Openbaring 19:12-13) – Dit is de naam die aan Christus is gegeven en die aan niemand anders bekend is dan aan Hemzelf. Het duidt op het mysterie van Zijn goddelijke persoon.
Woord des levens: (1 Johannes 1:1) – Jezus sprak niet alleen woorden die tot eeuwig leven leiden; volgens dit vers *is* Hij het Woord des levens zelf, waarmee verwezen wordt naar het eeuwige leven van vreugde en vervulling dat Hij schenkt.
Zijn positie
Alfa en Omega: (Openbaring 1:8; 22:13) – Jezus verklaarde Zichzelf tot het begin en het einde van alle dingen; een verwijzing die alleen op de ware God slaat. Deze uitspraak over eeuwigheid kan alleen op God betrekking hebben.
Immanuel: (Jesaja 9:6; Mattheüs 1:23) – Letterlijk: "God met ons." Zowel Jesaja als Mattheüs bevestigen dat de Christus die in Bethlehem geboren zou worden, God Zelf was, Die naar de aarde kwam in de gedaante van een mens om te midden van Zijn volk te wonen.
Ik Ben: (Johannes 8:58, in samenhang met Exodus 3:14) – Toen Jezus Zichzelf deze titel toeschreef, probeerden de Joden Hem te stenigen wegens godslastering. Zij begrepen dat Hij Zichzelf verklaarde tot de eeuwige God, de onveranderlijke Jahweh van het Oude Testament.
Heer over alles: (Handelingen 10:36) – Jezus is de soevereine Heerser over de gehele wereld en alles wat daarin is, over alle volken der aarde en in het bijzonder over het volk dat God heeft uitgekozen: zowel heidenen als Joden.
Ware God: (1 Johannes 5:20) – Dit is een directe verklaring dat Jezus, als de ware God, niet slechts goddelijk is, maar de Goddelijke Zelf is. Aangezien de Bijbel leert dat er slechts één God is, kan dit alleen Zijn wezen als deel van de drie-enige God beschrijven.
Immanuel: (Jesaja 9:6; Mattheüs 1:23) – Letterlijk: "God met ons." Zowel Jesaja als Mattheüs bevestigen dat de Christus die in Bethlehem geboren zou worden, God Zelf was, Die naar de aarde kwam in de gedaante van een mens om te midden van Zijn volk te wonen.
Ik Ben: (Johannes 8:58, in samenhang met Exodus 3:14) – Toen Jezus Zichzelf deze titel toeschreef, probeerden de Joden Hem te stenigen wegens godslastering. Zij begrepen dat Hij Zichzelf verklaarde tot de eeuwige God, de onveranderlijke Jahweh van het Oude Testament.
Heer over alles: (Handelingen 10:36) – Jezus is de soevereine Heerser over de gehele wereld en alles wat daarin is, over alle volken der aarde en in het bijzonder over het volk dat God heeft uitgekozen: zowel heidenen als Joden.
Ware God: (1 Johannes 5:20) – Dit is een directe verklaring dat Jezus, als de ware God, niet slechts goddelijk is, maar de Goddelijke Zelf is. Aangezien de Bijbel leert dat er slechts één God is, kan dit alleen Zijn wezen als deel van de drie-enige God beschrijven.
Zijn werk
Auteur en voleinder van ons geloof: (Hebreeën 12:2) – Redding komt tot stand door het geloof dat een gave van God is (Efeziërs 2:8-9); Jezus is zowel de grondlegger als de voleinder van ons geloof. Van begin tot eind is Hij de bron en de instandhouder van het geloof dat ons redt.
Brood des levens: (Johannes 6:35; 6:48) – Zoals brood het fysieke leven in stand houdt, zo is Jezus het Brood dat eeuwig leven geeft en onderhoudt. God gaf manna in de woestijn om Zijn volk te voeden, en Hij gaf Jezus om ons eeuwig leven te schenken door Zijn lichaam, dat voor ons gebroken werd.
Bruidegom: (Mattheüs 9:15) – Het beeld van Christus als de Bruidegom en de Kerk als Zijn Bruid onthult de bijzondere relatie die wij met Hem hebben. Wij zijn met elkaar verbonden door een genadeverbond dat niet verbroken kan worden.
Verlosser: (Romeinen 11:26) – Zoals de Israëlieten God nodig hadden om hen te bevrijden uit de slavernij in Egypte, zo is Christus onze Verlosser die ons bevrijdt uit de slavernij van de zonde.
Goede Herder: (Johannes 10:11, 14) – In bijbelse tijden was een goede herder bereid zijn eigen leven te wagen om zijn schapen tegen roofdieren te beschermen. Jezus gaf Zijn leven voor Zijn schapen; Hij zorgt voor ons, voedt ons en draagt zorg voor ons welzijn.
Hogepriester: (Hebreeën 2:17) – De Joodse hogepriester ging één keer per jaar de tempel binnen om verzoening te doen voor de zonden van het volk. De Heer Jezus vervulde die taak voor Zijn volk eens en voor altijd aan het kruis.
Lam van God: (Johannes 1:29) – Gods wet vereiste het offeren van een vlekkeloos, gaaf lam als verzoening voor de zonde. Jezus werd dat Lam dat zachtmoedig naar de slachtbank werd geleid; Hij toonde geduld in Zijn lijden en bereidheid om voor de Zijnen te sterven.
Middelaar: (1 Timoteüs 2:5) – Een middelaar is iemand die tussen twee partijen in staat om hen met elkaar te verzoenen. Christus is de enige Middelaar die verzoening brengt tussen mensen en God. Bidden tot Maria of de heiligen is afgoderij, omdat dit voorbijgaat aan deze allerbelangrijkste rol van Christus en de rol van Middelaar aan een ander toeschrijft.
Rots: (1 Korintiërs 10:4) – Zoals levenschenkend water stroomde uit de rots die Mozes in de woestijn sloeg, zo is Jezus de Rots waaruit de levende wateren van het eeuwige leven stromen. Hij is de Rots waarop wij onze geestelijke huizen bouwen, zodat geen storm ze aan het wankelen kan brengen.
Opstanding en het Leven: (Johannes 11:25) – In Jezus ligt de kracht besloten om zondaars op te wekken tot eeuwig leven, net zoals Hij uit het graf is opgewekt. Onze zonde is met Hem begraven en wij zijn opgewekt om in een nieuw leven te wandelen.
Heiland: (Mattheüs 1:21; Lucas 2:11) – Hij redt Zijn volk door te sterven om hen te verlossen, door de Heilige Geest te schenken om hen door Zijn kracht te vernieuwen, door hen in staat te stellen hun geestelijke vijanden te overwinnen, door hen te ondersteunen in beproevingen en in de dood, en door hen op te wekken op de laatste dag.
Ware Wijnstok: (Johannes 15:1) – De Ware Wijnstok voorziet in alles wat de ranken (gelovigen) nodig hebben om de vrucht van de Geest voort te brengen: het levende water van redding en voeding uit het Woord.
Weg, Waarheid en het Leven: (Johannes 14:6) – Jezus is de enige weg naar God, de enige Waarheid in een wereld vol leugens en de enige ware bron van eeuwig leven. Hij belichaamt dit alles, zowel in tijdelijke als in eeuwige zin.
Brood des levens: (Johannes 6:35; 6:48) – Zoals brood het fysieke leven in stand houdt, zo is Jezus het Brood dat eeuwig leven geeft en onderhoudt. God gaf manna in de woestijn om Zijn volk te voeden, en Hij gaf Jezus om ons eeuwig leven te schenken door Zijn lichaam, dat voor ons gebroken werd.
Bruidegom: (Mattheüs 9:15) – Het beeld van Christus als de Bruidegom en de Kerk als Zijn Bruid onthult de bijzondere relatie die wij met Hem hebben. Wij zijn met elkaar verbonden door een genadeverbond dat niet verbroken kan worden.
Verlosser: (Romeinen 11:26) – Zoals de Israëlieten God nodig hadden om hen te bevrijden uit de slavernij in Egypte, zo is Christus onze Verlosser die ons bevrijdt uit de slavernij van de zonde.
Goede Herder: (Johannes 10:11, 14) – In bijbelse tijden was een goede herder bereid zijn eigen leven te wagen om zijn schapen tegen roofdieren te beschermen. Jezus gaf Zijn leven voor Zijn schapen; Hij zorgt voor ons, voedt ons en draagt zorg voor ons welzijn.
Hogepriester: (Hebreeën 2:17) – De Joodse hogepriester ging één keer per jaar de tempel binnen om verzoening te doen voor de zonden van het volk. De Heer Jezus vervulde die taak voor Zijn volk eens en voor altijd aan het kruis.
Lam van God: (Johannes 1:29) – Gods wet vereiste het offeren van een vlekkeloos, gaaf lam als verzoening voor de zonde. Jezus werd dat Lam dat zachtmoedig naar de slachtbank werd geleid; Hij toonde geduld in Zijn lijden en bereidheid om voor de Zijnen te sterven.
Middelaar: (1 Timoteüs 2:5) – Een middelaar is iemand die tussen twee partijen in staat om hen met elkaar te verzoenen. Christus is de enige Middelaar die verzoening brengt tussen mensen en God. Bidden tot Maria of de heiligen is afgoderij, omdat dit voorbijgaat aan deze allerbelangrijkste rol van Christus en de rol van Middelaar aan een ander toeschrijft.
Rots: (1 Korintiërs 10:4) – Zoals levenschenkend water stroomde uit de rots die Mozes in de woestijn sloeg, zo is Jezus de Rots waaruit de levende wateren van het eeuwige leven stromen. Hij is de Rots waarop wij onze geestelijke huizen bouwen, zodat geen storm ze aan het wankelen kan brengen.
Opstanding en het Leven: (Johannes 11:25) – In Jezus ligt de kracht besloten om zondaars op te wekken tot eeuwig leven, net zoals Hij uit het graf is opgewekt. Onze zonde is met Hem begraven en wij zijn opgewekt om in een nieuw leven te wandelen.
Heiland: (Mattheüs 1:21; Lucas 2:11) – Hij redt Zijn volk door te sterven om hen te verlossen, door de Heilige Geest te schenken om hen door Zijn kracht te vernieuwen, door hen in staat te stellen hun geestelijke vijanden te overwinnen, door hen te ondersteunen in beproevingen en in de dood, en door hen op te wekken op de laatste dag.
Ware Wijnstok: (Johannes 15:1) – De Ware Wijnstok voorziet in alles wat de ranken (gelovigen) nodig hebben om de vrucht van de Geest voort te brengen: het levende water van redding en voeding uit het Woord.
Weg, Waarheid en het Leven: (Johannes 14:6) – Jezus is de enige weg naar God, de enige Waarheid in een wereld vol leugens en de enige ware bron van eeuwig leven. Hij belichaamt dit alles, zowel in tijdelijke als in eeuwige zin.
Türkçede İsa'nın İsimleri
Kutsal Kitap'ta Mesih'e ait yaklaşık 200 isim ve unvan yer almaktadır. Aşağıda, Mesih'in doğasını, Tanrı'nın Üçlü Birlik'teki konumunu ve bizim adımıza yeryüzündeki işini yansıtan isimlerle ilgili üç bölüm halinde düzenlenmiş, bunlardan öne çıkan bazıları yer almaktadır.
Tabiatı
Baş Köşe Taşı: (Efesliler 2:20) – İsa, O’nun kilisesi olan "yapının" köşe taşıdır. O; Yahudi ve Yahudi olmayanları, erkek ve kadını —yani her çağdan ve her yerden gelen tüm kutsalları— herkesin paylaştığı O’na iman temeli üzerine kurulu tek bir yapıda birbirine kenetler.
Tüm Yaratılışın İlk Doğanı: (Koloseliler 1:15) – İsa, bazılarının yanlış bir şekilde iddia ettiği gibi Tanrı’nın yarattığı ilk varlık değildir; çünkü 16. ayet, her şeyin Mesih aracılığıyla ve O’nun için yaratıldığını belirtir. Bunun yerine kastedilen anlam şudur: Mesih, her şeyin üzerinde ilk doğan olma konumuna ve üstünlüğüne sahiptir; evrendeki en yüce makamı tutar; diğer her şeyden üstündür; her şeyin başıdır.
Kilise’nin Başı: (Efesliler 1:22; 4:15; 5:23) – Bir kral ya da papa değil, bizzat İsa Mesih; uğruna öldüğü ve kurtuluş için yalnızca O’na iman edenlerden oluşan Kilise’nin tek yüce ve egemen hükümdarıdır.
Kutsal Olan: (Elçilerin İşleri 3:14; Mezmur 16:10) – Mesih, hem ilahi hem de insani doğasıyla kutsaldır ve halkı için kutsallık kaynağıdır. O’nun ölümü sayesinde, Tanrı’nın huzurunda kutsal ve pak kılınırız.
Yargıç: (Elçilerin İşleri 10:42; 2. Timoteos 4:8) – Rab İsa, dünyayı yargılamak ve sonsuzluğun ödüllerini dağıtmak üzere Tanrı tarafından atanmıştır.
Kralların Kralı ve Rablerin Rabbi: (1. Timoteos 6:15; Vahiy 19:16) – İsa, yeryüzündeki tüm yetkiler ve tüm krallar ile hükümdarlar üzerinde egemenliğe sahiptir; hiç kimse O’nun amaçlarını gerçekleştirmesine engel olamaz. O, onları dilediği gibi yönlendirir.
Dünyanın Işığı: (Yuhanna 8:12) – İsa, günahla kararmış bir dünyaya gelmiş; yaptıkları ve söyledikleriyle yaşamın ve gerçeğin ışığını saçmıştır. O’na güvenenlerin gözleri O’nun tarafından açılır ve onlar ışıkta yürürler. Barış Prensi: (Yeşaya 9:6) – İsa dünyaya, savaşın olmadığı bir durum anlamında barış getirmek için değil, günah yüzünden birbirinden ayrılmış olan Tanrı ile insan arasında barış sağlamak için gelmiştir. O, günahkârları kutsal Tanrı ile barıştırmak uğruna ölmüştür.
Tanrı'nın Oğlu: (Luka 1:35; Yuhanna 1:49) – İsa, Baba'nın "biricik Oğlu"dur (Yuhanna 1:14). Yeni Antlaşma'da 42 kez geçen "Tanrı'nın Oğlu" ifadesi, Mesih'in ilahiliğini doğrular.
İnsanoğlu: (Yuhanna 5:27) – "İnsanoğlu" ifadesi, Mesih'in ilahiliğinin yanı sıra var olan insanlığını vurgular. Bu aynı zamanda Mesih'e özgü bir unvandır (Daniel 7:13-14; Markos 14:63).
Söz: (Yuhanna 1:1; 1. Yuhanna 5:7-8) – Söz, Üçlü Birlik Tanrısı'nın ikinci Kişisi'dir; O, söylediğinde her şeyin gerçekleştiği, ilk yaratılışta her şeyi yoktan var eden, başlangıçta Baba Tanrı ile birlikte olan, Tanrı olan ve aracılığıyla her şeyin yaratıldığı Kişi'dir.
Tanrı'nın Sözü: (Vahiy 19:12-13) – Bu, Mesih'e verilen ve Kendisi dışında kimsenin bilmediği isimdir. O'nun ilahi kişiliğinin gizemini ifade eder.
Yaşam Sözü: (1. Yuhanna 1:1) – İsa sadece sonsuz yaşama götüren sözler söylemekle kalmamış, aynı zamanda bu ayete göre yaşamın bizzat kendisi olan Söz olmuştur; bu ifade, O'nun sağladığı sevinç ve tatmin dolu sonsuz yaşama işaret eder.
Tüm Yaratılışın İlk Doğanı: (Koloseliler 1:15) – İsa, bazılarının yanlış bir şekilde iddia ettiği gibi Tanrı’nın yarattığı ilk varlık değildir; çünkü 16. ayet, her şeyin Mesih aracılığıyla ve O’nun için yaratıldığını belirtir. Bunun yerine kastedilen anlam şudur: Mesih, her şeyin üzerinde ilk doğan olma konumuna ve üstünlüğüne sahiptir; evrendeki en yüce makamı tutar; diğer her şeyden üstündür; her şeyin başıdır.
Kilise’nin Başı: (Efesliler 1:22; 4:15; 5:23) – Bir kral ya da papa değil, bizzat İsa Mesih; uğruna öldüğü ve kurtuluş için yalnızca O’na iman edenlerden oluşan Kilise’nin tek yüce ve egemen hükümdarıdır.
Kutsal Olan: (Elçilerin İşleri 3:14; Mezmur 16:10) – Mesih, hem ilahi hem de insani doğasıyla kutsaldır ve halkı için kutsallık kaynağıdır. O’nun ölümü sayesinde, Tanrı’nın huzurunda kutsal ve pak kılınırız.
Yargıç: (Elçilerin İşleri 10:42; 2. Timoteos 4:8) – Rab İsa, dünyayı yargılamak ve sonsuzluğun ödüllerini dağıtmak üzere Tanrı tarafından atanmıştır.
Kralların Kralı ve Rablerin Rabbi: (1. Timoteos 6:15; Vahiy 19:16) – İsa, yeryüzündeki tüm yetkiler ve tüm krallar ile hükümdarlar üzerinde egemenliğe sahiptir; hiç kimse O’nun amaçlarını gerçekleştirmesine engel olamaz. O, onları dilediği gibi yönlendirir.
Dünyanın Işığı: (Yuhanna 8:12) – İsa, günahla kararmış bir dünyaya gelmiş; yaptıkları ve söyledikleriyle yaşamın ve gerçeğin ışığını saçmıştır. O’na güvenenlerin gözleri O’nun tarafından açılır ve onlar ışıkta yürürler. Barış Prensi: (Yeşaya 9:6) – İsa dünyaya, savaşın olmadığı bir durum anlamında barış getirmek için değil, günah yüzünden birbirinden ayrılmış olan Tanrı ile insan arasında barış sağlamak için gelmiştir. O, günahkârları kutsal Tanrı ile barıştırmak uğruna ölmüştür.
Tanrı'nın Oğlu: (Luka 1:35; Yuhanna 1:49) – İsa, Baba'nın "biricik Oğlu"dur (Yuhanna 1:14). Yeni Antlaşma'da 42 kez geçen "Tanrı'nın Oğlu" ifadesi, Mesih'in ilahiliğini doğrular.
İnsanoğlu: (Yuhanna 5:27) – "İnsanoğlu" ifadesi, Mesih'in ilahiliğinin yanı sıra var olan insanlığını vurgular. Bu aynı zamanda Mesih'e özgü bir unvandır (Daniel 7:13-14; Markos 14:63).
Söz: (Yuhanna 1:1; 1. Yuhanna 5:7-8) – Söz, Üçlü Birlik Tanrısı'nın ikinci Kişisi'dir; O, söylediğinde her şeyin gerçekleştiği, ilk yaratılışta her şeyi yoktan var eden, başlangıçta Baba Tanrı ile birlikte olan, Tanrı olan ve aracılığıyla her şeyin yaratıldığı Kişi'dir.
Tanrı'nın Sözü: (Vahiy 19:12-13) – Bu, Mesih'e verilen ve Kendisi dışında kimsenin bilmediği isimdir. O'nun ilahi kişiliğinin gizemini ifade eder.
Yaşam Sözü: (1. Yuhanna 1:1) – İsa sadece sonsuz yaşama götüren sözler söylemekle kalmamış, aynı zamanda bu ayete göre yaşamın bizzat kendisi olan Söz olmuştur; bu ifade, O'nun sağladığı sevinç ve tatmin dolu sonsuz yaşama işaret eder.
Konumu
Alfa ve Omega: (Vahiy 1:8; 22:13) – İsa, Kendisini her şeyin başlangıcı ve sonu olarak ilan etmiştir; bu, gerçek Tanrı'dan başkasına yapılamayacak bir göndermedir. Bu sonsuzluk ifadesi yalnızca Tanrı için geçerli olabilir.
İmmanuel: (Yeşaya 9:6; Matta 1:23) – Kelime anlamı "Tanrı bizimle"dir. Hem Yeşaya hem de Matta, Beytüllahim'de doğacak olan Mesih'in, halkının arasında yaşamak üzere insan suretinde yeryüzüne gelen bizzat Tanrı olduğunu doğrular.
Ben'im: (Yuhanna 8:58; Mısır'dan Çıkış 3:14 ile birlikte) – İsa bu unvanı Kendisi için kullandığında, Yahudiler O'nu küfür suçlamasıyla taşlamaya kalkıştılar. O'nun Kendisini sonsuz Tanrı, yani Eski Antlaşma'nın değişmez Yahve'si olarak ilan ettiğini anlamışlardı.
Her Şeyin Rabbi: (Elçilerin İşleri 10:36) – İsa; tüm dünyanın ve içindeki her şeyin, dünyadaki tüm ulusların ve özellikle de Tanrı'nın seçtiği halkın —hem Yahudilerin hem de Yahudi olmayanların— egemen hükümdarıdır.
Gerçek Tanrı: (1. Yuhanna 5:20) – Bu, İsa'nın gerçek Tanrı olmasıyla sadece ilahi bir varlık değil, bizzat İlahi Olan (Tanrı'nın Kendisi) olduğunu açıkça belirten bir ifadedir. Kutsal Kitap tek bir Tanrı olduğunu öğrettiğinden, bu ifade ancak O'nun Üçlü Birlik içindeki Tanrısal doğasını tanımlıyor olabilir.
İmmanuel: (Yeşaya 9:6; Matta 1:23) – Kelime anlamı "Tanrı bizimle"dir. Hem Yeşaya hem de Matta, Beytüllahim'de doğacak olan Mesih'in, halkının arasında yaşamak üzere insan suretinde yeryüzüne gelen bizzat Tanrı olduğunu doğrular.
Ben'im: (Yuhanna 8:58; Mısır'dan Çıkış 3:14 ile birlikte) – İsa bu unvanı Kendisi için kullandığında, Yahudiler O'nu küfür suçlamasıyla taşlamaya kalkıştılar. O'nun Kendisini sonsuz Tanrı, yani Eski Antlaşma'nın değişmez Yahve'si olarak ilan ettiğini anlamışlardı.
Her Şeyin Rabbi: (Elçilerin İşleri 10:36) – İsa; tüm dünyanın ve içindeki her şeyin, dünyadaki tüm ulusların ve özellikle de Tanrı'nın seçtiği halkın —hem Yahudilerin hem de Yahudi olmayanların— egemen hükümdarıdır.
Gerçek Tanrı: (1. Yuhanna 5:20) – Bu, İsa'nın gerçek Tanrı olmasıyla sadece ilahi bir varlık değil, bizzat İlahi Olan (Tanrı'nın Kendisi) olduğunu açıkça belirten bir ifadedir. Kutsal Kitap tek bir Tanrı olduğunu öğrettiğinden, bu ifade ancak O'nun Üçlü Birlik içindeki Tanrısal doğasını tanımlıyor olabilir.
İşi
İnancımızın Öncüsü ve Tamamlayıcısı: (İbraniler 12:2) – Kurtuluş, Tanrı’nın bir armağanı olan iman aracılığıyla gerçekleşir (Efesliler 2:8-9); İsa ise inancımızın hem kurucusu hem de tamamlayıcısıdır. Baştan sona, bizi kurtaran imanın kaynağı ve sürdürücüsü O’dur.
Yaşam Ekmeği: (Yuhanna 6:35; 6:48) – Ekmek fiziksel anlamda yaşamı nasıl ayakta tutuyorsa, İsa da sonsuz yaşamı veren ve sürdüren Ekmek’tir. Tanrı, halkını beslemek için çölde nasıl man sağladıysa, bizim için parçalanan bedeni aracılığıyla bize sonsuz yaşamı vermek üzere İsa’yı da sağlamıştır.
Güvey: (Matta 9:15) – Mesih’in Güvey, Kilise’nin ise O’nun Gelini olarak tasvir edilmesi, O’nunla aramızdaki özel ilişkiyi gözler önüne serer. Bizler, bozulamaz bir lütuf antlaşmasıyla birbirimize bağlıyız.
Kurtarıcı: (Romalılar 11:26) – İsraillilerin Mısır’daki kölelikten kurtulmak için Tanrı’ya ihtiyaç duymaları gibi, Mesih de bizi günahın köleliğinden kurtaran Kurtarıcımızdır.
İyi Çoban: (Yuhanna 10:11, 14) – Kutsal Kitap dönemlerinde iyi bir çoban, koyunlarını yırtıcı hayvanlardan korumak uğruna kendi yaşamını tehlikeye atmaya hazırdı. İsa da koyunları uğruna canını feda etmiş; bizimle ilgilenip bizi besleyip büyütmektedir.
Baş Kâhin: (İbraniler 2:17) – Yahudi baş kâhini, halkın günahlarına kefaret sağlamak amacıyla yılda bir kez Tapınak’a girerdi. Rab İsa, halkı için bu görevi çarmıhta bir kez ve sonsuza dek yerine getirmiştir.
Tanrı’nın Kuzusu: (Yuhanna 1:29) – Tanrı’nın Yasası, günaha kefaret olarak kusursuz ve lekesiz bir kuzunun kurban edilmesini gerektiriyordu. İsa, çektiği acılarda sabrını ve kendisine ait olanlar uğruna ölmeye olan istekliliğini göstererek, kesime uysalca götürülen o Kuzu olmuştur.
Aracı: (1. Timoteos 2:5) – Aracı, iki tarafı barıştırmak için araya giren kişidir. Mesih, insanlarla Tanrı'yı barıştıran yegâne Aracı'dır. Meryem'e veya azizlere dua etmek putperestliktir; çünkü bu eylem, Mesih'in o en önemli rolünü devre dışı bırakır ve Aracı olma görevini başkasına atfeder.
Kaya: (1. Korintliler 10:4) – Musa'nın çölde vurduğu kayadan yaşam veren suların akması gibi, İsa da sonsuz yaşamın diri sularının aktığı o Kaya'dır. O, ruhsal evlerimizi üzerine inşa ettiğimiz ve böylece hiçbir fırtınanın sarsamayacağı Kaya'dır.
Diriliş ve Yaşam: (Yuhanna 11:25) – Tıpkı kendisinin mezardan diriltilmesi gibi, günahkârları sonsuz yaşama kavuşturacak diriliş gücü İsa'nın şahsında vücut bulmuştur. Günahımız O'nunla birlikte gömülür ve bizler, yaşamın yeniliğinde yürümek üzere diriltiliriz.
Kurtarıcı: (Matta 1:21; Luka 2:11) – O; halkını, onları kurtarmak uğruna ölerek, Kutsal Ruh'u verip kendi gücüyle yenileyerek, ruhsal düşmanlarına karşı zafer kazanmalarını sağlayarak, sınavlarda ve ölüm anında ayakta tutarak ve son günde onları dirilterek kurtarır.
Gerçek Asma: (Yuhanna 15:1) – Gerçek Asma, dalların (imanlıların) Ruh'un meyvesini üretmek için ihtiyaç duyduğu her şeyi —yani kurtuluşun diri suyunu ve Söz'den gelen besini— sağlar.
Yol, Gerçek ve Yaşam: (Yuhanna 14:6) – İsa, Tanrı'ya giden tek yol, yalanlarla dolu bir dünyadaki tek Gerçek ve sonsuz yaşamın tek gerçek kaynağıdır. O, bu üç niteliği hem zamansal hem de sonsuzluk boyutuyla kendi şahsında barındırır.
Yaşam Ekmeği: (Yuhanna 6:35; 6:48) – Ekmek fiziksel anlamda yaşamı nasıl ayakta tutuyorsa, İsa da sonsuz yaşamı veren ve sürdüren Ekmek’tir. Tanrı, halkını beslemek için çölde nasıl man sağladıysa, bizim için parçalanan bedeni aracılığıyla bize sonsuz yaşamı vermek üzere İsa’yı da sağlamıştır.
Güvey: (Matta 9:15) – Mesih’in Güvey, Kilise’nin ise O’nun Gelini olarak tasvir edilmesi, O’nunla aramızdaki özel ilişkiyi gözler önüne serer. Bizler, bozulamaz bir lütuf antlaşmasıyla birbirimize bağlıyız.
Kurtarıcı: (Romalılar 11:26) – İsraillilerin Mısır’daki kölelikten kurtulmak için Tanrı’ya ihtiyaç duymaları gibi, Mesih de bizi günahın köleliğinden kurtaran Kurtarıcımızdır.
İyi Çoban: (Yuhanna 10:11, 14) – Kutsal Kitap dönemlerinde iyi bir çoban, koyunlarını yırtıcı hayvanlardan korumak uğruna kendi yaşamını tehlikeye atmaya hazırdı. İsa da koyunları uğruna canını feda etmiş; bizimle ilgilenip bizi besleyip büyütmektedir.
Baş Kâhin: (İbraniler 2:17) – Yahudi baş kâhini, halkın günahlarına kefaret sağlamak amacıyla yılda bir kez Tapınak’a girerdi. Rab İsa, halkı için bu görevi çarmıhta bir kez ve sonsuza dek yerine getirmiştir.
Tanrı’nın Kuzusu: (Yuhanna 1:29) – Tanrı’nın Yasası, günaha kefaret olarak kusursuz ve lekesiz bir kuzunun kurban edilmesini gerektiriyordu. İsa, çektiği acılarda sabrını ve kendisine ait olanlar uğruna ölmeye olan istekliliğini göstererek, kesime uysalca götürülen o Kuzu olmuştur.
Aracı: (1. Timoteos 2:5) – Aracı, iki tarafı barıştırmak için araya giren kişidir. Mesih, insanlarla Tanrı'yı barıştıran yegâne Aracı'dır. Meryem'e veya azizlere dua etmek putperestliktir; çünkü bu eylem, Mesih'in o en önemli rolünü devre dışı bırakır ve Aracı olma görevini başkasına atfeder.
Kaya: (1. Korintliler 10:4) – Musa'nın çölde vurduğu kayadan yaşam veren suların akması gibi, İsa da sonsuz yaşamın diri sularının aktığı o Kaya'dır. O, ruhsal evlerimizi üzerine inşa ettiğimiz ve böylece hiçbir fırtınanın sarsamayacağı Kaya'dır.
Diriliş ve Yaşam: (Yuhanna 11:25) – Tıpkı kendisinin mezardan diriltilmesi gibi, günahkârları sonsuz yaşama kavuşturacak diriliş gücü İsa'nın şahsında vücut bulmuştur. Günahımız O'nunla birlikte gömülür ve bizler, yaşamın yeniliğinde yürümek üzere diriltiliriz.
Kurtarıcı: (Matta 1:21; Luka 2:11) – O; halkını, onları kurtarmak uğruna ölerek, Kutsal Ruh'u verip kendi gücüyle yenileyerek, ruhsal düşmanlarına karşı zafer kazanmalarını sağlayarak, sınavlarda ve ölüm anında ayakta tutarak ve son günde onları dirilterek kurtarır.
Gerçek Asma: (Yuhanna 15:1) – Gerçek Asma, dalların (imanlıların) Ruh'un meyvesini üretmek için ihtiyaç duyduğu her şeyi —yani kurtuluşun diri suyunu ve Söz'den gelen besini— sağlar.
Yol, Gerçek ve Yaşam: (Yuhanna 14:6) – İsa, Tanrı'ya giden tek yol, yalanlarla dolu bir dünyadaki tek Gerçek ve sonsuz yaşamın tek gerçek kaynağıdır. O, bu üç niteliği hem zamansal hem de sonsuzluk boyutuyla kendi şahsında barındırır.
Source: gotquestions.org